Wat een visie zou kunnen zijn

Dat wordt hieronder verbeeld met de metafoor van “verdwaald zijn”.

 

Stel je voor: je bent verdwaald in een bos. Stil blijven staan helpt niet, maar de angst om de verkeerde kant op te gaan houd je tegen. Het is koud, er zijn beren, je voelt je alleen en denkt: “Hier wil ik niet blijven!” En “Hoe kom ik hieruit?!”

Echter … stel je nu eens voor waar je wél naartoe wilt …

Je ziet jezelf thuiskomen. Niet in het huis waar je nu woont, maar in het huis waar je altijd van hebt gedroomd. Een huis dat om allerlei redenen altijd onhaalbaar leek. Maar nu zie je het helemaal voor je. Je komt binnen, geniet van de prachtige kleuren in huis, die je zelf hebt uitgekozen, zet je favoriete muziek op, pakt iets heerlijks te eten dat zalig ruikt, laat een lekker warm bad vollopen, laat je in het water glijden en je voelt de warmte — en je voelt je veilig.

Dat beeld geeft richting en motiveert: dát is wat je wilt!

En dus vind je de moed en het vertrouwen om een stap te zetten. Misschien is het de juiste kant op, misschien niet — maar je komt in beweging.

Na een aantal stappen ontdek je een rivier. Rivieren stromen omlaag, en je weet dat er beneden en buiten het bos een dorp aan deze rivier ligt. Niet je eindbestemming, maar wél een plek waar je niet langer verdwaald bent, en van waaruit je misschien ooit de weg naar je droomhuis zult vinden.

 

Een vergelijking:

  • Het bos = de huidige maatschappij met “vele beren”
  • De beren = acute en confronterende problemen in de medische hulpverlening
  • De stappen = de keuzes die onderweg worden gemaakt
  • Het dorp = een duidelijke missie, om uit het bos te komen en wellicht haalbaar
  • De rivier = het traject of de werkwijze om die missie te volbrengen
  • Het droomhuis = jouw visie, daar thuiskomen, maar misschien helemaal nooit haalbaar.

 

Dat beeld van jouw “droomhuis” is wat jou richting geeft en blijvend motiveert.

 

De vraag aan jou om op gang te komen met visualiseren.

Hoe ziet jouw visie eruit — los van alle beren die je nu en straks ook nog in het bos kan tegenkomen én los van de haalbaarheid? Ofwel: Wat is jouw droomhuis in de zorg van de toekomst?

Stop met het opsommen van alles wat er niet deugt aan de huidige situatie en het verleden en wees je wel bewust dat huidige voordelen misschien zullen verdwijnen.

Richt je liever op wat jij wél zou willen in de toekomst.

En doe ’s gek!

Dat mag, want je visie hoeft niet haalbaar te zijn. Maar als ze dat toevallig wél is, is dat natuurlijk ook helemaal goed.

Hoe meer je je daarop weet te richten, hoe makkelijker het wordt om de moed en de energie te vinden om in woord en geschrift een beeld te schetsen van wat jij werkelijk verlangt — een beeld dat, zoals in de metafoor hierboven, al jouw zintuigen prikkelt: de kleuren in jouw huis zien, jóuw muziek horen, heerlijk eten ruiken en proeven, de warmte van het bad voelen, en je veilig voelen.

Jouw beeld helpt ook anderen om hun visie te ontdekken — en daarmee koers te houden, gemotiveerd te blijven en keuzes te maken die bijdragen aan zorg die echt helpt, nu én tot in de verre toekomst!
Want hoe herkenbaar het kortere termijn voorbeeld hierboven ook is, vaak bestaat de behoefte aan een visie die vele malen verder reikt.