De ware liefde van mijn leven

Dat ben ik zelf.

Het mooie is dat ik iemand kan ontmoeten die dat gevoel versterkt.

Dat is dan ook een ware liefde in mijn leven, met wie ik mijn leven deel.

Al eeuwen leeft de mensheid gedreven door de angst om tekort te komen, met de overtuiging dat er maar één ware liefde kan zijn ... terwijl  in de natuur alles met elkaar verbonden is en liefde zich in vele vormen manifesteert.

En, elke liefde is uniek

Er zijn sowieso talloze onderlinge afhankelijkheden, waarin genomen en doorgegeven wordt ... soms bewust, soms onbewust, soms constructief, soms destructief, en vaak zonder directe gevolgen.

Toch kan ik mijzelf, anderen en situaties ook haten.

Dat is onlosmakelijk verbonden met liefde en onverschilligheid.

Liefde, haat en onverschilligheid bewegen voortdurend om en door elkaar heen.

Samenleven stroomt wanneer ik van mijzelf hou.

Anderen waar ik dan van hou zijn dan geen voorwaarde meer, maar bijvangst.

Samen leven met elkaar en de rest van de natuur geeft veerkracht en zin.

En, gelukkig zijn er momenten dat ik ineens weer voel dat alles bijelkaar één ziel is.