Wederkerigheid heeft drie kanten.

 

Ik :

1. doe iets terug — geef, betaal of ruil,

2. neem wraak; "betaal met gelijke munt terug",

3. bedank of koppel terug wat het met mij deed, of beide,
en vertrouw dat wat ik ontving gemist kon worden of via een andere weg zal komen.

 

Vergelijkbaar zoals bij overgave ontstaat mijn keuze in het moment, in mijzelf, mijn geweten en liefst met de ander.

Zo nodig houd ik ruggespraak met mijn gemeenschap — alleen of samen met de ander.

En, wat ik terugdoe, vormt de ruimte waarin ik met de rest van de natuur verder ga — in co-creatie.

En, mijn wederkerigheid kan er ook voor een dier of een ding zijn, 

... of een dierbare gewoonte.

 

Tenslotte is misschien nog wel het belangrijkste van wederkerigheid: het "gewoon" voelen en ervaren van wederkerigheid.

Bijvoorbeeld: dat ik mij blij voel wanneer ik merk dat de ander ook blij is en dat wij dit beide woordeloos bij elkaar (h)erkennen.